Rozważanie

ks. H. Reske Autorem rozważań miesięcznych na tej stronie jest ks. Henryk Reske, proboszcz naszej parafii od 1996 roku.

Rozważanie V

Potem [Jezus] wziął kielich i podziękował, dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy; albowiem to jest krew moja nowego przymierza, która się za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.
Mat. 26,27-28

Już niedługo obchodzić będziemy trzy bardzo ważne dni: Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielkanoc. W Wielki Czwartek zabrzmią w pełni słowa ustanowienia Komunii Św. Weźmy pod rozwagę słowa, które mówią o kielichu i o krwi Nowego Przymierza. Jest to druga część słów ustanowienia sakramentu, który wzmacnia ludzkie dusze przez cały czas istnienia chrześcijaństwa.

Pan Jezus trzymał w swoich rękach kielich, który potem podawał swoim apostołom, aby z niego pili. Jest to bardzo wymowny znak łączności między mistrzem i uczniami. Zawartość tego kielicha sprawiła, że wszyscy uczestniczyli w ważnym wydarzeniu: przede wszystkim we wspólnocie, jaka się w ten sposób zawiązała, ale ponad tym było jeszcze Nowe Przymierze, które Jezus Chrystus zawarł z człowiekiem.

Przymierze z Bogiem jest w życiu człowieka bardzo ważne. To Przymierze jest dla nas niezwykle korzystne, ponieważ ratuje nas od naszych grzechów i jest wyjątkową mocą, którą może odczuć tylko ten, kto czuje w sobie "głód Boga".

Pan Jezus, kiedy wziął do rąk kielich z winem, wypowiedział najpierw słowa podziękowania Ojcu. Czy wiemy, za co wówczas Jezus dziękował?

Wino, które znajdowało się w kielichu, było owocem pracy ludzkich rąk, ale również owocem urodzaju i Bożego błogosławieństwa. Dlatego też Komunia Św. jest ucztą dziękczynną za Bożą dobroć, która otacza nasze życie z każdej strony. Fakt dziękowania przez Jezusa jest też dobrą okazją do pomyślenia o swoich zwyczajach, czy dziękuję Bogu za to, co posiadam. Czy dziękuję za podstawowy dar, jakim jest chleb i woda? Te dobrodziejstwa są przecież podstawą naszego życia, a bez nich nasze domy byłyby domami nędzarzy. Nie bez przyczyny Pan Jezus obrał je sobie jako znaki Jego obecności wśród wierzących. Napisałem co prawda o chlebie i wodzie, choć Jezus uobecnia swoją krew w winie, ale przecież wino nie mogłoby powstawać bez wody.

Bądźmy Panu Bogu wdzięczni za pokarm dla ciała i za pokarm dla duszy. On, gdy karmi duszę, posila ją po trudnej walce z grzechem. On nas oczyszcza i daje siłę, aby dalej wierzyć i z Nim przetrwać wszelkie słabości. AMEN.