Teksty

ks. Edward Romański

Wiersze

(...)
...Nie mamy tutaj miejsca trwałego...
Hebr. 13,14

Któż nie dostrzega patrząc w przeszłość własną,
Że nic trwałego miejsca nie ma w świecie ?
Dumny człowieka ślad czas kiedy zmiecie,
Z nim myśl największą i najbardziej ciasną.

Starzec znużony bliski życia mecie
Nawet nie zawsze przeszłość widzi jasno,
Rad, że ostatnie błyski życia zgasną,
Że odpoczynek wieczny znajdzie przecie.

Lecz chociaż wszystko mija, nic nie zginie,
Nietrwałe nawet w grobie spoczywanie:
Wszechświaty miną i ziemia przeminie,
A w końcu wszystko na nowo powstanie,
Co żyło w ludzkiej myśli, słowie, czynie,
Na sprawiedliwe w Sądzie sprawozdanie.